An'da Kaybolmak


Ürkek , minik bir kuş bile tutunur hayata.
Kuru dallardan , çimenlerden çıkarır ekmeğini.
Söylenmez öyle ardına bakıp ,
Yahut konupta bir yabaninin sırtına beklemez ölümü.

Ne garip ki ademoğlu ,
Bolluktan çıkarır yokluğu.
Dışarıdaki aydınlık dünyayı,
Yüksek dağları ,
Dalgalanan mavilikleri , yemyeşil düzlükleri ,
Düzlüklerde çiçekleri ve gök kubbede yıldızları
Dağları delen akarsuları , ve özünün barındığı toğrağı ...
Kurutur bir bir.
Mahveder kendi için olan ne varsa.

Yoğurur sonunu elleriyle ,
Harcında ne varsa onu katar ,
Önüne ve ölüme ..
Ve mutlak son gelir ,
Karışır toprağın içine , her bir zerresiyle ..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder